ایران سرمایه‌های سرگردان و اموال فعالان اقتصادی مهاجر را شناسایی و ثبت کند/ سرمایه‌ فعالان مهاجر امنیت ندارد و هیچ چیزی به‌نام‌شان نیست

خبرگزاری صدای افغان(آوا) ـ اصفهان: فعالان اقتصادی و کارخانه‌داران صنعت‌سنگ مهاجر افغانستانی مقیم شهرک نگین میمه ولایت/استان اصفهان، در حاشیه بازدید حجت‌الاسلام والمسلمین سید عیسی حسینی مزاری، رییس کل مرکز فعالیت‌های فرهنگی اجتماعی تبیان از این شهرک، در گفت‌وگو با خبرنگار اعزامی آوا پیرامون مشکلات، چالش‌ها، ظرفیت‌های موجود به خصوص در حوزه صنعت سنگ صحبت نموده و از مسئولین و دستگاه‌های ذی‌ربط دولت جمهوری اسلامی ایران خواهان حل مشکلات و همچنان فراهم‌سازی تسهیلات بیشتر شدند.

رضایی: تسهیلات خیلی کمی برای سرمایه‌گذاران افغانستانی وجود دارد

محمد جمعه رضایی، رییس اتحادیه کارخانه‌داران‌ سنگ‌بری مهاجر افغانستانی در شهرک میمه اصفهان ـ که بیش از ۲۰ سال در این حوزه کار کرده ـ در گفت‌وگو با خبرنگار آوا پیرامون مشکلات و چالش‌های این سرمایه‌گذاران گفت: شهرک صنعتی نگین میمه در موقعیت صد کیلومتری شهر اصفهان قرار دارد. حدود ۸۰ کارخانه سنگ‌بری در این شهرک فعالیت دارند که از این میان حدود ۴۵ کارخانه مربوط به برادران مهاجر افغانستانی است و همچنان تعداد زیادی از مهاجرین هم خارج از کارخانه‌داری، به صورت “تنی‌بر” سرمایه گذاری کرده‌اند.

به گفته وی: سرمایه‌گذاری و فعالیت فعالان اقتصادی مهاجر افغانستانی در رشد اقتصادی جمهوری اسلامی ایران تاثیرگذار بوده و تنها در شهرک صنعتی نگین میمه هر کارخانه به‌صورت میانگین برای پانزده الی بیست نفر زمینه اشتغال مستقیم را فراهم کرده است. همچنین زمینه اشتغال غیرمستقیم برای صنف‌های دیگر خدماتی که عموما مردم بومی محل هستند فراهم شده که می‌شود گفت، اکثر کسانی‌که قبل از سرمایه‌گذاری فعالان اقتصادی مهاجر افغانستانی در این منطقه بیکار بودند، حالا مشغول به کار شده‌اند.

رییس اتحادیه کارخانه‌داران سنگ‌بری مهاجر در شهرک صنعتی نگین میمه اظهار داشت: متاسفانه در این شهرک تسهیلات خیلی کمی وجود دارد و خواهش ما از جمهوری اسلامی ایران این است که برای ما نه در حد یک ایرانی، بلکه به عنوان یک مهمان و یک مهاجر حداقل تسهیلات اولیه را ایجاد کنند و همچنان سرمایه‌های سرگردان عده زیادی از فعالان اقتصادی مهاجر را که هنوز ثبت نشده، ثبت نمایند تا مشکلات‌شان در این زمینه حل گردد و بتوانند این صنعت(سنگ‌بری) را رونق بیشتری بدهند.

او با بیان این‌که، جمهوری اسلامی ایران در تحریم قرار دارد و آن‌ها نمی‌توانند ارز را به‌صورت بانکی انتقال بدهند و انتقال ارز به ‌صورت “چمدانی” هم سخت است و برای آنها خطراتی در پی دارد، گفت: خواست ما از جمهوری اسلامی ایران این است که سرمایه های موجود آنها را که شامل اموال منقول و غیرمنقول می‌شود، به عنوان سرمایه اصلی ثبت کند تا به مرز ۲۵۰ هزار دالر که قانون سرمایه‌گذاری ایران پیش‌بینی کرده، برسد، چون که فعالان اقتصادی همین اموال منقول و غیرمنقولی که فعلا در اختیار دارند را نیز یا از خارج آورده‌ و یا با تلاش و زحمت شبانه‌روزی در ایران به‌ دست آوردند

.

افضلی: شهرک صنعتی نگین میمه را به قطب صنعت سنگ‌بری ایران تبدیل کردیم

در همین حال جلیل افضلی، فعال اقتصادی مهاجر افغانستانی در حوزه صنعت سنگ نیز در گفت‌وگو با خبرنگار آوا خاطرنشان کرد: اکثر سرمایه‌گذاران و صنعت‌گران سنگ در شهرک صنعتی نگین میمه از پول کارگری و یا با همکاری مالی سایر کارگران و دوستان مهاجر توانسته‌اند مختصر سرمایه‌ای را جمع آوری کنند و کارخانه ‌سنگ‌بری راه‌اندازی کنند، اما متاسفانه چون در دیار غربت هستند و کارشان صبغه قانونی ندارد، مشکلات فراوانی سد راه آن‌ها قرار دارد و سرمایه‌‌ای راکه با تلاش شبانه‌روزی اندوخته‌ و در اینجا سرمایه‌گذاری کرده‌اند، مصون نبوده یا سرگردان است.

این فعال اقتصادی مهاجر در ادامه علاوه نمود: “قبل از این‌که صنعت‌گران و سرمایه‌گذاران مهاجر افغانستانی در شهرک صنعتی نگین میمه بیایند، این شهرک یک شهرک ناکارآمد و پوسیده بود، در آن زمان برادران ایرانی ما سنگ‌های بسیار مبتدی را عرضه می‌کردند، اما زمانی که برادران و همکاران زحمت‌کش مهاجر وارد شهرک شدند و از آنجایی که همیشه مصداق کارشان اخلاص، صداقت و راستی بوده، الحمدالله پیشرفت چشمگیری داشته و توانستند شهرک صنعتی نگین میمه را به قطب صنعت سنگ‌بری در جمهوری اسلامی ایران تبدیل کنند”.

به گفته وی: سرمایه‌های فعالان اقتصادی مهاجر از نظر قانونی این‌قدر دچار آسیب است که ممکن زحمات چندین ساله و کل سرمایه آن‌ها به چالش کشیده شود.

خواست این فعال اقتصادی مهاجر از دولت جمهوری اسلامی ایران این است که بایستی برای شناسایی و ثبت سرمایه‌های منقول و غیرمنقول سرمایه‌گذاران و فعالان اقتصادی مهاجرین افغانستانی، فکر اساسی شود و صنعت‌گر فعال مهاجر که بیش از ۳۰ سال در ایران زندگی می‌کند و خدمات شایانی را به رشد اقتصادی این کشور نموده، از یک سری حقوق و مزایای قانونی برخوردار شود.

وی با بیان این‌که فعالان اقتصادی و به خصوص‌ صنعت‌گران سنگ مهاجر، هر کدام یک نخبه اقتصادی به حساب می‌آیند، گفت: توقع ما از جمهوری اسلامی ایران این است که به پاس تلاش‌ها و خدمات آن‌ها یک گام مهم‌تر را بردارد و تسهیلاتی از جمله در نظر گرفتن مکان ثابت برای کارخانه‌ها را در نظر بگیرد، چون اگر جای کارخانه‌ برای صنعت‌گران فراهم شود، قطعا که این شهرک پیشرفت خوبی خواهد کرد.

افضلی در ادامه تاکید کرد: خواست دیگر ما از جمهوری اسلامی ایران این است که اموال منقول و غیرمنقول فعالان اقتصادی مهاجر که چندین سال است در شهرک صنعتی نگین میمه کار می‌کنند، به عنوان سرمایه ابتدایی در چارچوب قانون سرمایه‌گذاری در ایران ثبت و محاسبه شود.

وی تاکید کرد: از میان ۴۴ کارخانه سنگ‌بری اتباع افغانستانی که در شهرک نگین میمه فعالیت دارد، در هر کارخانه بالغ بر هفت تا یازده میلیارد تومان سرمایه گذاری شده که شامل اموال منقول و غیرمنقول می‌باشند.

به باور این فعال اقتصادی مهاجر: بزرگترین دغدغه ما شناسایی، ثبت و مصون ماندن سرمایه و همچنان ارائه تسهیلات از جمله قرار دادن زمین برای ساخت کارخانه‌ می‌باشد تا آن‌ها بتوانند به‌صورت قانونی کارخانه‌های دیگر را با تسهیلات و شرایط قانونی ایجاد کنند.

حکیمی: ایران اموال منقول و غیرمنقول فعالین اقتصادی افغانستانی را شناسایی و ثبت کند

از سوی دیگر، عبدالطیف حکیمی، یکی از کارخانه‌داران صنعت ‌سنگ، که حدود ۷ سال می‌شود در حوزه سنگ و سنگ‌بری فعالیت دارد و حدود ۳۰ میلیارد تومان سرمایه‌گذاری کرده، می‌گوید که سرمایه اش را به‌صورت پراکنده از افغانستان و سایر کشورها وارد ایران کرده، ولی بنا به مشکلاتی که وجود داشته، هنوز ثبت نشده است. حالا که می‌خواهد مجوز بگیرد باید بر اساس مصوبه قانون سرمایه گذاری ایران مبلغ ۲۵۰ هزار دالر وارد ایران بسازد که این با وجود تحریم‌ها و مشکلات انتقال ارز برای آن‌ها غیرممکن شده است؛ لذا خواست وی از جمهوری اسلامی ایران این که سرمایه‌های را که در طول این مدت وارد کرده و حالا تبدیل به اموال منقول و غیرمنقول شده را شناسایی و به ثبت برساند.

او در اشاره به تاثیر مثبت سرمایه گذاران افغانستانی در اقتصاد جمهوری اسلامی ایران یاد آور شد: سرمایه‌گذاران افغانستانی تنها در شهرک صنعتی نگین میمه برای حداقل ۳۰ هزار خانوار زمینه درآمد و اشتغال را مهیا کرده و برای ساکنین این محل هزاران شغل ایجاد شده که حدود ده هزار نیروی کاری مشغول به کار شده اند.

این فعال اقتصادی مهاجر با بیا این‌که یکی از مشکلات بزرگ سرمایه‌گذاران افغانستانی در ایران بحث عدم امنیت سرمایه‌های‌شان است، افزود: سرمایه‌گذاران و فعالان اقتصادی افغانستانی که سرمایه‌های‌شان را طی سال‌های متمادی به صورت پراکنده وارد ایران کرده، ولی ثبت نشده، فعلا به دلیل نداشتن وجهه قانونی امنیت شغلی ندارند.

وی در ادامه خاطرنشان ساخت: “یکی از مشکلات عمده که اتباع افغانستانی در ایران دارند، این است که صاحب سرمایه شان نیستند و هیچ چیز به نام خودشان ثبت نیست؛ حق ملکیت بر مال خود ندارند و اکثر کارخانه‌ها اجاره‌ای بوده و چندین کارخانه هم که ساخته شده، به اسم خود سرمایه‌گذار افغانستانی ثبت نشده است”. لذا خواست آن‌ها از جمهوری اسلامی ایران این است که سرمایه‌شان امنیت داشته باشد و به نام خودشان ثبت گردد تا بر سرمایه‌های‌شان تسلط داشته باشند.