خبرگزاری صدای افغان(آوا) ـ تهران: همزمان با فرارسیدن ۴۳مین سالروز پیروزی انقلاب اسلامی در ایران، مرکز فعالیت فرهنگی اجتماعی تبیان با همکاری موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(ره)، روز سه شنبه ۱۹ دلو/بهمن ماه ۱۴۰۰، گردهمایی «در آغوش قلبها»؛ بررسی ریشههای محبوبیت و تاثیرگذاری حضرت امام خمینی(ره) در میان مردم افغانستان را با حضور شخصیتها، علما و روحانیون، فرهنگیان، استادان دانشگاه، دانشجویان دانشگاه بینالمللی اهل بیت(ع) و همچنان اعضای فعال مرکز تبیان و عموم مهاجرین از شهرهای تهران، قم، مشهد، کاشان، ساوه، دماوند، البرز و سمنان در «حسینیه جماران»؛ جایی که امام خمینی رحمتالله علیه با نفس گرم خود به هدایت مردم ایران و تمام مسلمانان و حتی تمام بشریت آزادیخواه میپرداخت، برگزار کردند. مجری این برنامه که با تلاوت آیاتی چند از قرآن کریم توسط قاری یحیی حیدری همراه بود، روحانی فعال مهاجر، حجتالاسلام والمسلمین علی ناطقی، مسئول بخش فرهنگی دفتر آیتالله فاضلی بهسودی در تهران بود.
حجتالاسلام والمسلمین سید عیسی حسینی مزاری، رییس کل مرکز فعالیتهای فرهنگی اجتماعی تبیان و خبرگزاری صدای افغان(آوا) در سخنانی در این گردهمایی، ضمن عرض تبریک و تهنیت چهل و سومین سالروز پیروزی انقلاب اسلامی به محضر حضرت امام مهدی(عج) و نائیب برحق ایشان، حضرت امامخامنهای(حفظهاللهتعالی) اظهار داشت: گمان میشود که امام خمینی(ره) در افغانستان تنها در میان شیعیان پیرو داشت و محبوب بود، در حالیکه در میان اهل سنت جایگاهی وسیع داشتند، تا جایی که در شعارهای برادران اهل سنت ما میآمد که “مذهب ما حنفی، رهبر ما خمینی”.
وی تأکید کرد: شاید بتوان گفت که یکی از دلایل توجه دشمنان افغانستان به مردم و سرزمین ما همین بود که هراسیده بودند اگر با همین دیدگاه جهاد را ادامه بدهند و حکومت اسلامی را در کنار حکومت اسلامی ایران به رهبری امام خمینی(ره) تاسیس کنند، طبعا برای دشمنان منطقهای اسلام و حتی دشمنان جهانی اسلام مشکلاتی به میان خواهد آمد.
حسینی مزاری در ادامه با بیان اینکه هیچ قدرتی نمیتواند بین دو ملت ایران و افغانستان پرده و حجاب ایجاد بکند، گفت: با آنکه طی بیست گذشته تلاشهای بسیاری صورت گرفته و فعالیتها و عملیاتهای بزرگ فکری، فرهنگی و رسانهای صورت گرفته که این کار را بکند، اما تا هنوز موفق نبوده؛ چون مردمان افغانستان و مردم ایران و رهبران فکری و فرهنگی دو کشور هوشیار هستند.
وی در ادامه خاطرنشان کرد: گرچند در اوایل طالبان با غرور و با افتخار میگفتند که امریکا را شکست دادیم و کسی دیگری در این جریان سهیم نبودند، اما من گفتم که شیعیان و شخصیتهای مخلص پیرو امام خمینی(ره) در شهرهای بزرگ و کوچک کشور علیه جنگ نرم امریکا مبارزه کردند و اگر این جنگ نرم پیروان امام خمینی(ره) اعم از شیعه و سنی نمیبود، شما تنها با جنگ سخت نمیتوانستید امریکا را شکست بدهید.
رییس مرکز تبیان با اشاره به حمله تروریستی عوامل امریکا به دفاتر مرکزی مرکز تبیان و خبرگزاری آوا در کابل تصریح نمود: اگر ما علیه امریکا و سیاستهای آن نمیبودیم، چرا دفتر ما مورد انفجار عوامل امریکا قرار گرفت؟ چرا در افغاستان در طول بیست سال هیچ جلسه، مجمع و مجموعه مرتبط با امریکاییها مورد حمله قرار نگرفت؟ و چرا هیچ شخصیت طرفدار امریکایی در افغانستان ترور نشد، بلکه جریانی مثل مرکز تبیان که در برابر امریکا قرار دارد، مورد هجمه قرار می گیرد؟! مساجد، حسینیهها و مراکز آموزشی و ورزشی ما همه مورد حمله قرار میگیرند، این همه نتیجه مبارزات ما علیه امریکا و جنگ و صف آرایی ما علیه تفکر امریکایی است و این تفکر و این حرکت و این جریان مبتنی بر فکر و نظام امام خمینی(ره) است.
[1]
مشروح سخنان حجتالاسلام والمسلمین سید عیسی حسینی مزاری، رییس عمومی مرکز فعالیتهای فرهنگی اجتماعی تبیان و خبرگزاری صدای افغان(آوا) در گردهمایی «در آغوش قلبها»؛ بررسی ریشههای محبوبیت و تاثیرگذاری حضرت امام خمینی(ره) در میان مردم افغانستان در حسینیه جماران به شرح زیر است:
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
بسم الرحمن الرحیم
الحمدالله رب العالمین و به نستعین
ابتدا ۴۳مین سالروز پیروزی انقلاب اسلامی را به محضر مولا و مقتدای مان حضرت مهدی(عج) و نائب ایشان حضرت امام خامنهای(حفظهاللهتعالی)، ملت بزرگ ایران و بیت شریف حضرت امام خمینی(ره) و شما عزیزان تبریک و تهنیت عرض میکنم.
خیلی مفتخر هستم که بعد از سالیان طولانی به این مکان ملکوتی دعوت شدیم و در محضر شما عزیزان قرار دارم. خدا را سپاسگذارم که از ابتدای نوجوانی در خط امام خمینی(ره) قرار گرفتم و با همین تفکر در صحنه جهاد حضور پیدا کردم و با توجه به تحولات ۴۳ ساله افغانستان همچنان من و مردم افغانستان و به خصوص جمعی زیادی از فرهنگیان طلاب، علما و دانشجویان در این خط قرار داریم، در برابر استکبار مبارزه جدی در پیش داشته و حالا هم داریم. امیدواریم که خدای متعال به ما توفیق عنایت کند تا در آینده هم این مسیر را نه تنها رها نکنیم، بلکه جدیتر پیبگیریم و مرگ ما هم در همین راه و مسیر رقم بخورد.
مردم افغانستان متأثرترین مردم از انقلاب و پیامهای امام خمینی(ره)
در رابطه با عنوان بحث طبعا صحبت زیاد است و لازم است سمینار های متعددی برگزار شود، نه برای یک چنین جلسهای که با فرصت خیلی محدود مواجه است، اما بهصورت خلاصه میتوانم عرض کنم که متأثرترین مردم از انقلاب اسلامی و از پیامهای حضرت امام خمینی(ره) در روی دنیا، مردم افغانستان هستند؛ یعنی جایگاهی را که امام خمینی(ره) در افغانستان و در میان مردم افغانستان و در میان مجاهدان افغانستان داشتند، گمان نمیکنم در جای دیگری از دنیا یکچنین جایگاهی بر شمرده و دیده شود و احساس گردد، چون مردم افغانستان نه فقط بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و بعد از کودتای کمونیستی، بلکه همگام با نهضت امام خمینی(ره) با ایشان در ارتباط بودند و شخصیت های مختلفی به خصوص حضرت حجت الاسلام والمسلمین علامه شهید بلخی با ایشان در نجف و در عراق دیدار داشته و پیامرسان دیدگاه، افکار و نظریات امام خمینی(ره) به مردم افغانستان بودهاند.
کتابهای حضرت امام خمینی(ره) قبل از کودتای ۷ ثور در میان جوانان دانشگاهی و طلاب و روحانیت ما دست به دست میشد و پیروان امام خمینی(ره) از آن زمان در میان مردم افغانستان شکل گرفتند. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران به رهبری حضرت امام خمینی رحمهالله علیه هم اولین مردمی که شروع به قیام کردند، بازهم مردم افغانستان بودند. ۲۲ دلو انقلاب اسلامی در ایران به پیروزی رسید؛ اما ۲۶ دلو مردم ولسوالی درهصوف ولایت سمنگان شروع به قیام کردند و به دنبالش مردم چهارکنت و مردم بلخاب و همینطور سایر مردم در نقاط مختلف افغانستان. بزرگترین حرکت و قیام هم قیام مردم هرات بود که در ۲۴ حوت سال ۵۷ صورت گرفت و بنابر آماری که رسانهها و شاهدان عینی عنوان میکنند، بیش از ۲۰ هزار نفر توسط دژبانان کمونیستی به فیض شهادت میرسند.
به هر حال جایگاه امام خمینی(ره) در قلب مردم افغانستان و در میان تمام جبهات مردم شیعه و سنی بود. گمان میشود که در افغانستان امام خمینی(ره) تنها در میان شیعیان پیرو داشت و محبوب بود؛ خیر، بلکه در میان اهل سنت هم حضرت امام خمینی(ره) جایگاهی وسیعی داشت، تا جایی که در شعارهای برادران اهل سنت ما میآمد که “مذهب ما حنفی، رهبر ما خمینی”. جریانات مختلف اهل سنت با این دیدگاه در عرصه حضور داشتند و جهاد میکردند.
[2]
هراس دشمنان از ایجاد حکومت اسلامی در افغانستان در کنار جمهوری اسلامی ایران بر اساس دیدگاه امام خمینی(ره)
شاید بتوان گفت که یکی از دلایل توجه دشمنان افغانستان به مردم و سرزمین ما همین بود که هراسیده بودند اگر مردم افغانستان با همین دیدگاه جهاد را ادامه بدهند و به سرعت به پیروزی برسانند و یک حکومت اسلامی دیگر در کنار حکومت اسلامی ایران به رهبری امام خمینی(ره) تاسیس کنند، طبعا برای دشمنان منطقهای اسلام و حتی دشمنان جهانی اسلام مشکلاتی به میان خواهد آمد.
بنابراین دشمنان ما از همان زمان جهاد دست بهکار شدند و مشکلات متعددی فراروی مردم ما ایجاد کردند و الی نباید جهاد ما چهارده سال طول میکشید و این همه کشته میدادیم، شاید بیش از یک میلیون شهید و میلیونها آواره دادیم که این بهای بسیار سنگینی است که مردم ما برای اسلامخواهی و برای امام خمینیخواهی خود پرداختهاند.
به هر حال جهاد ما چهارده سال طول کشید و بعد از چهارده سال، پیروز شد و حکومت اسلامی مجاهدین در سال ۱۳۷۱ شمسی در کابل تاسیس شد. اما باز هم شما میبینید که چه توطئههای زهرآگینی در برابر این حکومت ایجاد شد و چه جنجالهایی به وجود آمد که مجاهدین و سران جهادی ما فرصت پیدا نکردند تا بنشینند و در راستای ساختن افغانستان در عرصههای فکری و فرهنگی، اقتصادی، سیاسی، نظامی و امنیتی در جهت فراهمسازی زمینههای آسایش و آرامش مردم کار و مبارزه کنند.
بنابراین مجاهدین ما درگیر مشکلات داخلی شدند تا اینکه جنگ های داخلی ادامه پیدا کرد و در سرتاسر افغانستان فراگیر شد. در ادامه حضور طالبان و حکومت پنج ساله آنها در افغانستان معضل جدیدی را ایجاد کرد تا اینکه بحث یازده سپتامبر پیش آمد و آمریکا به بهانه انفجار برجهای دوقلوی تجارت جهانی، که کار و برنامه خودشان بود؛ به افغانستان هجوم آورد، طالبان را ساقط ساخت و با همکاری ائتلاف شمال حکومت دیگری روی کار آمد.
اینها به اعتقاد من کلا بهای مبارزات اسلامخواهانه مردم افغانستان و بهای فکر و فرهنگ دینی آنها است که باز شما میبینید استکبار با یک رویکرد دیگری میآید و سعی میکند با صدها هزار نیروی نظامی، ملکی و رسانهای و همچنین صدها میلیارد خرج و مصرف پولی با کارهای نظامی، فرهنگی و فکری مختلف ـ که اینجا فرصت بیانش نیست ـ در افغانستان حضور جدی داشته باشند. به دنبال این حضور هجمه سنگین و وسیعی را از چهار طرف علیه فکر، اعتقادات و ساختار انسانی و اسلامی مردم افغانستان سازمان دادند تا اینکه این مردم را از مسیرشان بگردانند، از فکرشان باز بدارند و از گذشته جهادی و اسلامیشان پشیمان کنند تا عنوانهای دموکراسی و آزادی بیان کذایی غربیها را بپذیرند، تفکر و اندیشهشان را بر این مردم مستولی بسازند و سلطه خودشان را تثبیت بکنند. اما شما دیدید که در طول بیست سال دشمنان ما هر جنایت فکری، فرهنگی و نظامی که داشتند و توانستند بر مردم ما عمل کرده و استفاده کردند.
اما شما دیدید که جهاد مردم و مقاومت ما و تلاش مردم علیه استکبار آخر به اینجا کشیده شد که به گفته حضرت امام خامنهای امریکاییها تحقیر شدند و از افغانستان بیرون شدند. اینجا میبینید که مردم ما در همه عرصهها در برابر استکبار مبتنی بر تفکر حضرت امام خمینی(ره) مبارزه کردند.
اگر جنگ نرم پیروان امام خمینی نمیبود، امریکا با جنگ سخت شکست نمیخورد
گرچند در اوایل طالبان با غرور و با افتخار میگفتند که امریکا را ما شکست دادیم و کس دیگری در این جریان سهیم نبود، اما من در آنجا گفتم که شما خیلی با غرور و با افتخار حرف میزنید. شما تنها با جنگ نظامی علیه امریکا نجنگیدید؛ جنگ نظامی جنگی راحتی است، شما در سنگر، کوه و در بیابان، پشت وسایل زرهی موضع گرفتید و علیه امریکا جنگیدید، اما شیعیان و شخصیتهای مخلص و خالص پیرو امام خمینی(ره) در شهرهای بزرگ و کوچک علیه جنگ نرم امریکا مبارزه کردند. اگر در جنگ نرم پیروان امام خمینی(ره) اعم از شیعه وسنی در شهرهای بزرگ و کوچک افغانستان نمیبودند، شما تنها با جنگ سخت نمیتوانستید امریکا را با این همه قدرت ظاهری و با آن همه امکانات و جنگ افزار های مختلف نظامی، فکری، فرهنگی و رسانهای شکست بدهید، بلکه بازوی جنگ نرم پیروان امام خمینی(ره) در عرصه تاثیرگذار بود.
چرا مرکز تبیان و مساجد، حسینیهها و مراکز آموزشی و ورزشی ما مورد هجمه عوامل امریکا قرار گرفت؟
خطاب به طالبان گفتم که اگر قبول ندارید دفتر ما در سال ۹۶ مورد هجمه عوامل امریکا قرار گرفت و ۵۲ تن شهید دادیم و بیش از ۱۴۰ تن زخمی. اگر ما علیه امریکا و سیاستهای آن نمیبودیم، چرا دفتر ما مورد انفجار عوامل امریکایی قرار گرفت؟ اگر ما طرفدار امریکا میبودیم، چه لزومی داشت که امریکاییها ما را بزنند؟ چرا در افغاستان در طول ۲۰ سال هیچ جلسه، مجمع و مجموعه مرتبط با امریکاییها مورد حمله قرار نگرفت؟ چرا هیچ شخصیت طرفدار امریکا در افغانستان ترور نشد؟ چرا هیچ تجمع طرفدار امریکا در افغانستان مورد حملات نظامی قرار نگرفت؟ بلکه جریانی مثل مرکز تبیان که در برابر امریکا قرار دارد، مورد هجمه امریکاییها قرار میگیرد، مساجد، حسینیهها، مراکز آموزشی و ورزشی ما همه مورد حمله قرار میگیرند، که این همه نتیجه مبارزات ما علیه امریکا است.
اینها نتیجه جنگ و صفآرایی ما علیه تفکر امریکا است و این تفکر، حرکت و این جریان مبتنی بر فکر و نظام امام خمینی(ره) است، که ایشان بنیان گذاشت. بر اساس این تفکر و جریان، خط حق همیشه باید برابر باطل قرار بگیرد و امروز در دنیا، محور این حق نظام جمهوری اسلامی و محور و سخنگوی این حق و همچنان فرمانده این جبهه، حضرت امام خامنهای(حفظهاللهتعالی) هستند و در مقابل، فرمانده جبهه باطل بازهم امریکا و تمام عوامل و اذنابشان است.
بالاخره این خط در افغانستان نیز در برابر امریکا پیروز شد و خون شهدای ما نتیجه داد، خون شهدای تمام محور مقاومت نتیجه داد و ما توانستیم امریکا را با تحقیری که حضرت امام خامنهای(حفظه الله تعالی) فرمودند، از افغانستان اخراج بکنیم.
[3]
امروز گفتمان مسلط در افغانستان، گفتمان امام خمینی(ره) است/ هیچ قدرتی نمیتواند بین ملت افغانستان و ایران پرده و حجاب ایجاد بکند
یقینا برادران و خواهران افغانستانی ما باید بدانند تا هر زمان که این تفکر و این خط در افغانستان زنده باشد، قطعا هیچ ابرقدرتی نمیتواند بر افغانستان استیلا پیدا کند، هیچ قدرتی نمیتواند در افغانستان حکومت ایجاد کند و بر مردم ما سلطه داشته باشد، بلکه مردم ما همچنان قهرمان، متدین و مسلمان هستند و تا آخر هم خواهم بود و ما افتخار میکنیم که بر اساس خط امام خمینی(ره) در افغانستان گفتمان انقلاب اسلامی را ترویج کردیم و امروز گفتمان مسلط در افغانستان، گفتمان امام خمینی، انقلاب اسلامی و امام خامنهای است؛ هیچ قدرتی نمیتواند ملت افغانستان را از ملت ایران جدا کرده و بین این دو ملت پرده و حجاب ایجاد نماید.
با آنکه طی بیست سال گذشته تلاشها، فعالیتها و عملیاتهای بزرگی فکری، فرهنگی و رسانهای صورت گرفته است که این کار را بکند، اما تا هنوز موفق نبوده اند؛ چون مردمان افغانستان و ایران و رهبران فکری و فرهنگی افغانستان هوشیار هستند و ما امیدواریم که انشاءالله تا آخر این خط را پی بگیریم، به عنوان پیروان مخلص ولایت فقیه در افغانستان به مبارزات آزادی بخش ادامه بدهیم و صلح و صفا و حاکمیت قدرتمند را سازماندهی کنیم.
بیش از این وقت عزیزان را نمیگیرم.
والسلام علیکم و رحمهالله و برکاته.