پیامدهای برقراری حکومت موقت(۸)
از بربادی دست آوردهای دو دهه اخیر تا تمامیت خواهی طالبان و برگشت کشور به دهه هفتاد
• مردم جمهوریت میخواهند نه صلح آمریکایی و امارت طالبانی
باید با تأسی به شهدای کشور، خود را خدایی بسازیم
عزیزان، خواهران و برادران و مسئولین محترمی که اینجا تشریف آوردید! راهش این است که با تأسی به انقلاب، با تأسی به شهدای جهاد، با تأسی به شهدای پاکباخته دهه هفتاد و هشتاد و نود، باید خود را خدایی بسازیم، ما باید روحیهی جهاد و رشادت و شهادت را در خود نهادینه بکنیم و تا وقت نگذشته است صفوف خود را فشرده بکنیم. شیعهها با همدیگر دست بدهند، سنیها با همدیگر دست بدهند، بعد شیعه و سنی با هم دست بدهند و این شکافها و اختلافاتی که در درون جامعه و در درون جریانها وجود دارد را از بین ببرند و صفوف واحد تشکیل بدهند.
باید از حاکمیت فعلی کشور دفاع کرد
اولین گام هم این است که از حاکمیت فعلی دفاع صورت بگیرد، اگر چه من در انتخابات طرفدار جناب اشرف غنی نبودم، طرفدار عبدالله عبدالله هم نبودم، در انتخابات اخیر ریاست جمهوری با جناب آقای حنیف اتمر صحبت و طرح و تفاهم داشتیم که متاسفانه جریان ایشان منحل شد و ما هم دیگر به طرف جریان خاصی نرفتیم، اما در هر صورت آقای اشرف غنی با خواست و نظر مردم روی کار آمده است و مسئولیت را به عهده دارد، اگر چه خواست خیلی قلیلی است، اگر چه آرای خیلی کمی نسبت به نفوس گسترده افغانستان میباشد و انتخابات انتخابات ناقصی بوده، ولی به هر حال باز هم انتخابات شد و بر اساس انتخاباتی که ما قبول داریم و جامعهی ما و جامعهی جهانی قبول دارد، به وجود آمده است و امروز در راس حاکمیت قرار دارد و از این حاکمیت و از این جمهوریت باید با جدیت دفاع شود.
مردم افغانستان به هیچ وجه تحقق طرحهای آمریکایی را در کشور نمیخواهند؛ مردم جمهوریت میخواهند و نه امارت
مردم افغانستان به هیچ وجه امارت طالبانی نمیخواهند، به هیچ وجه حکومت پادشاهی گذشته را نمیخواهند، به هیچ وجه دوران سیاه طالبانی را نمیخواهند، به هیچ وجه اجرا و تحقق طرح های آمریکایی را در افغانستان نمیخواهند. مردم افغانستان با وصفی که نسبت به نظام کنونی انتقاد دارند، نسبت به نابسامانیهایی که در نظام کنونی هست حرف دارند اما به دنبال اصلاح هستند و به دنبال رفع مشکلات حاکمیت فعلی هستند و به دنبال براندازی نیستند، اگرچه برخی شخصیتها و جریانها، چون سهمی در این حکومت ندارند، چون جایگاهی برای خود احساس نمیکنند، به دنبال خواست مردم نیستند، به دنبال دورنگری نیستند، به دنبال منافع علیای کشور نیستند، صرفا بخاطر بغض و غیض و کینهای که از این حاکمیت دارند به دنبال براندازی هستند، به دنبال این هستند که این حاکمیت نباشد، حکومت موقت تشکیل شود حتی اگر خودشان هم در حکومت موقت جایگاهی نداشته باشند، حتی اگر خودشان در آیندهها هم جایگاهی نداشته باشند، با متهم کردن حاکمیت فعلی تحت عنوان حکومت قومی، حکومت فاشیستی، حکومت فلان و حکومت بهمان به دنبال انتقامگیری هستند. ادامه دارد.
